Plik z rozszerzeniem .PNG (Portable Network Graphics) to popularny format grafiki rastrowej, który wykorzystuje bezstratną kompresję obrazu, zachowując pełną jakość oryginału bez utraty danych.
Format PNG powstał w 1995 roku jako odpowiedź na ograniczenia formatu GIF i szybko zdobył popularność dzięki kilku kluczowym cechom:
- Bezstratna kompresja – PNG używa algorytmu „Deflate”, dzięki czemu kompresja jest całkowicie odwracalna; po dekompresji możesz odzyskać oryginalne dane piksela bit po bicie. Odróżnia go to od formatu JPEG, w którym dane są trwale tracone;
- Obsługa przezroczystości – PNG umożliwia zapis przezroczystości w grafice (w tym przezroczystości częściowej dzięki kanałowi alfa), co jest istotne przy tworzeniu logotypów, ikon czy elementów interfejsu użytkownika;
- Format otwarty – PNG nie jest objęty opłatami licencyjnymi i został szeroko zaadaptowany przez branżę informatyczną, przeglądarki i programy graficzne;
- Metadane – pliki PNG mogą zawierać dodatkowe informacje (np. tytuł, autor, prawa autorskie) zorganizowane w tzw. fragmentach (chunks). Można definiować własne typy fragmentów, które są ignorowane przez programy nieczytające tych rozszerzeń;
- Zastosowanie – PNG jest preferowany do ilustracji, schematów, interfejsów oraz grafik wymagających wysokiej jakości i/lub przezroczystości. Gorzej nadaje się do fotografii z delikatnymi przejściami kolorów przez stosunkowo większy rozmiar pliku w porównaniu do JPEG.
Rozszerzenie .PNG to trzy znaki na końcu nazwy pliku, identyfikujące typ pliku dla systemu operacyjnego.
Podsumowując, PNG to uniwersalny, otwarty i bezpieczny format grafiki rastrowej z bezstratną kompresją i obsługą przezroczystości, szeroko wykorzystywany zwłaszcza w grafice internetowej.
