Plik z rozszerzeniem .BIN to plik w formacie binarnym, przechowujący dane w postaci zer i jedynek, bezpośrednio zrozumiałych przez procesor komputera. Najczęściej wykorzystywany jest do zapisu kopii zapasowych nośników (tzw. obrazów dysków CD/DVD/Blu-ray), ale rozszerzenie to znajduje także zastosowanie w wielu innych obszarach informatyki.
Format BIN, będący skrótem od angielskiego słowa binary, bywa używany do:
- Przechowywania obrazów płyt CD/DVD (tzw. disk image) – które powstają poprzez sektorowe kopiowanie całego nośnika, często łącznie z danymi o strukturze fizycznej, systemie plików, a nawet zabezpieczeniami przed kopiowaniem;
- Przechowywania skompilowanego oprogramowania (np. pliki wykonywalne dla różnych systemów, firmware do urządzeń) – które mogą być uruchamiane na konkretnych urządzeniach lub platformach;
- Obrazów ROM konsol do gier (np. Sega Genesis, PlayStation) lub BIOS-ów – które są niezbędne do działania emulatorów lub przy aktualizacji oprogramowania sprzętowego;
- Przesyłania innych danych specjalistycznych – np. plików konfigurujących urządzenia mobilne.
Pliki BIN generalnie nie zawierają informacji o strukturze danych ani metadanych, przez co są nieczytelne dla człowieka i wymagają specjalnego oprogramowania lub znajomości sposobu kodowania do ich odczytania i użycia. Najczęściej do montowania lub otwierania obrazów płyt .BIN używa się programów takich jak Daemon Tools, WinCDEmu, PowerISO czy UltraISO, natomiast inne typy plików .BIN wymagają narzędzi dobranych do ich konkretnego zastosowania.
Warto pamiętać, że samo rozszerzenie .BIN oznacza jedynie, że plik jest zapisany w formie binarnej – jego faktyczna zawartość i zastosowanie mogą być bardzo różne, a odczyt zależy od kontekstu, w jakim plik powstał.
